skip to main |
skip to sidebar
İçine Kusup Durduğum Karanlık Yetimhanenin Çöplüğü
Copyright 2010
İçimdeki Döküntüler . Powered by Blogger
Blogger Templates created by Deluxe Templates
Wordpress by Mobilizetoday
4 yorum:
İpleri tutarken; yükseldikçe ipler irtafaya bağlı olarak farklı değerlerde avuçlarımı kestikçe unutup acıyı yüksekliği o anın sarhoşluğuna dalıyorum. Bu bilinç kaybı hep pahalıya mal oluyor. Daha fazla can yakıyor üsturuplu düşmeyi bilmemek ya da ipin ucunda o yükseltide kalmayı becerememek...
doğru, bu düşüşlerin sebebi bunlar olmalı. bir de toprakta sürünmektense, ellerimizi kesecek bir ipe tutunmayı daha mantıklı buluyoruz acıların yarattığı sarhoşluk anlarında...
Pes etmeyi becerebilsem diyorum bazen toprağın kokusu da fena değil hem. Körlerin görmediği yıldızların var olduğuna inandım ama. Başka türlüsü gelmiyor elimden. Dayanmak için ışığın yıldızların varlığını bilmenin bilinci bile kafi. Gerisi laf-ü güzaf safi.
tamamen katılıyorum dediklerinize. yıldızların var olduğuna inanmaktan daha mantıklı bir çözüm bulunamamış gibi bu zamana kadar.
Yorum Gönder